24 marca 2019
Godziny urzędowania w okresie 25 marca 2019 roku-31 marca 2019 roku: - 25 marca
28 października 2018
Z analizy akt sprawy wynika, że przyczyną odmowy przyznania świadczenia wychowawczego było ustalenie przez
27 czerwca 2018
Rodzic składa wniosek o przyznanie świadczenia z programu „Dobry start” nie tylko w przypadku

Zadzwoń do mnie: 604 932 733

Kancelaria Adwokacka

Ryszard Chojnacki

Aktualności

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 6 ustawy z 28 czerwca 2003 roku o świadczeniach rodzinnych (tekst jedn. Dz.U. z 2016 roku, poz. 1518 z późn. zm.) dodatek do zasiłku rodzinnego z tytułu urodzenia dziecka (1000 zł) przysługuje, jeżeli kobieta pozostawała pod opieką medyczną nie później niż od 10 tygodnia ciąży do porodu.

 

Wbrew literalnemu, językowemu brzmieniu przepisu zgłoszenie się do lekarza po 10 tygodniu ciąży nie może jednak samoistnie i automatycznie przesądzać o odmowie przyznania przedmiotowego świadczenia. Nie zawsze bowiem, interpretując przepisy prawa, można się ograniczyć tylko do wykładni językowej, gdyż jej wynik może czasem odbiegać od celu, jakim kierował się ustawodawca
i być sprzeczny z Konstytucją.

 

Dlatego też pojawia się potrzeba sięgania po wykładnię celowościową, wskazującą na to, jaki cel ma realizować przepis, czy wykładnię systemową, odwołującą się do całego systemu prawa,

z której wynika nakaz interpretacji przepisów w zgodzie z Konstytucją.

 

Wskazać należy w związku z tym, że celem cezury czasowej poddania się przez kobietę w ciąży opiece medycznej, wprowadzonej przepisem art. 9 ust. 6 ustawy o świadczeniach rodzinnych, było zmobilizowanie kobiet w ciąży do szczególnej dbałości o zdrowie, przejawiającej się

w poddaniu ich systematycznej kontroli medycznej w całym okresie ciąży.

 

Nie budzi wątpliwości, że pozostawanie pod systematyczną opieką medyczną pozwala na kontrolę przebiegu ciąży, tym samym umożliwia zapobieganie powikłaniom, a w każdym razie zmniejsza ryzyko ich powstania. Wypełnienie obowiązku badania przyszłej matki i dziecka nie może być jednak oceniane z pominięciem obiektywnych możliwości jego realizacji przez kobietę w terminie wskazanym przez ustawodawcę.

 

Dokonując zatem wykładni przepisu art. 9 ust. 6 ustawy należy mieć na uwadze możliwość zagwarantowania prawa do korzystania z tej formy pomocy także kobietom, które

z niezawinionych przez siebie przyczyn nie były w stanie znaleźć się pod opieką medyczną

przed upływem 10 tygodnia ciąży, ale w późniejszym okresie były już objęte systematyczną opieką medyczną.

 

Nie można bowiem wykluczyć, że z przyczyn niezależnych od woli i wiedzy kobiety nie będzie ona w stanie dochować określonego przepisem art. 9 ust. 6 ustawy terminu poddania się opiece medycznej. Przyczyn niezależnych od woli kobiety należy przy tym upatrywać w szczególności

w braku możliwości rozeznania ciąży przez kobietę w ciągu pierwszych 10 tygodni z uwagi na uwarunkowania zdrowotne i fizjologiczne, jak również np. ze względu na młody wiek i związany

z nim brak dostatecznej wiedzy o fizjologii kobiet.

 

Aby zagwarantować wszystkim kobietom w ciąży równe traktowanie, wykładni przepisu art. 9 ust. 6 ustawy o świadczeniach rodzinnych należałoby dokonywać w świetle konstytucyjnej zasady równości (art. 32 Konstytucji RP) w związku z konstytucyjną zasadą uwzględniania dobra rodziny
i wynikającym z niej nakazem udzielania szczególnej pomocy ze strony władz publicznych rodzinom znajdującym się w trudnej sytuacji materialnej i społecznej oraz kobietom zarówno

w ciąży, jak i po urodzeniu dziecka (art. 71 ust. 1 i iust. 2 Konstytucji RP).

 

Przyjęcie wskazanej wykładni oznacza, że każdorazowo w sytuacji niedochowania przez ciężarną przesłanki z art. 9 ust. 6 ustawy o świadczeniach rodzinnych organ administracyjny powinien dążyć do wyjaśnienia przyczyny tego zaniechania, jak też poczynienia ustaleń w zakresie dbałości kobiety o zdrowie w czasie ciąży (pozostawanie w tym okresie pod opieką lekarską), jak również dołożenia przez nią należytej staranności w zakresie dochowania terminu poddania się tej opiece.

 

Dlatego też organy administracji każdorazowo powinny bliżej wyjaśniać przyczyny spóźnionego poddania się opiece medycznej, przeprowadzając w tym zakresie postępowanie dowodowe.

 

Brak takich ustaleń stanowi istotne naruszenie przepisów art. 7, art. 77 § 1 i art. 80, 107 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego (kpa) i oznacza, że merytoryczne rozstrzygnięcie jest przedwczesne.

 

Wskazać w tym miejscu należy, że art. 7 kpa nakłada na organy obowiązek podejmowania wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, natomiast art. 77 § 1 kpa wskazuje na konieczność wyczerpującego zebrania

i rozpatrzenia całego materiału dowodowego, który zgodnie z art. 80 kpa w całości powinien być podstawą dokonywanej oceny, a wszystko to potem ma znaleźć swoje odzwierciedlenie

w uzasadnieniu decyzji (art. 107 § 3 kpa).  

 

Decyzja administracyjna wydana z wyżej wyszczególnionymi uchybieniami nie zasługuje na utrzymanie jej w mocy.

 

Niniejszą informację opracowano na podstawie wyroku z 22 marca 2016 roku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 141/16 - wyrok prawomocny.

 

 

dodatek z tytułu urodzenia dziecka
20 marca 2018

© Copyright Kancelaria Adwokacka Ryszard Chojnacki